hoe de grens over te komen?
Door: bitethedust4care
Blijf op de hoogte en volg Jaap & Hans
30 Maart 2011 | Gambia, Banjul
Vanmorgen is iedereen druk in de weer om zich voor te bereiden op onze tocht naar Gambia. Echter als we het zandpad willen insteken worden we ook daar geblokkeerd door een oude Peugeot met vakbondsleden. Gepikeerd zetten we nu die auto klem zodat we er toch langs kunnen. Cor besluit echter het niet op de spits te drijven en terug te gaan naar Karang om daar het beloop af te wachten. Van de politie mogen we echter niet meer in de straat parkeren. We worden op een zandvlakte in het dorp gezet wat evengoed een vuilnisbelt had kunnen zijn. Ook vandaag is het wederom bloedheet. De onderhandelingen worden wederom geopend wat lijdt tot de nodige drukte. Als ik van dat tafereel een foto maak word ik door alle onderhandelaars aangesproken dat dat niet geoorloofd is. Daarna gaan de mensen weg en een vakbondslid wordt naast ons neergezet om een oogje in het zeil te houden. Cor schakelt de Nederlandse ambassade in en de pers in Nederland en België wordt ingelicht. Klaarblijkelijk wordt er ook melding van gedaan op internet en de Belgische TV.
Als ook nu blijkt dat de blokkade wel kan blijven aanhouden wordt ons door de ambassade geadviseerd van die locatie weg te gaan. We zijn immers een te gemakkelijk onderwerp in de moeizame onderhandelingen tussen inmiddels Senegal en Gambia. We gaan terug naar een camping nabij het zandpad wat we eerder al hadden willen nemen. We spreken af nog een poging te wagen om via het zandpad Gambia te bereiken. Allereerst moet echter de Yellow cap worden gerepareerd. Die wordt immers nog steeds gesleept en dat is bij 80km zandpad geen doen.
Als we uiteindelijk klaar staan om te vertrekken worden we gebeld met de mededeling dat we de grens over kunnen. Het is dan 18.00 uur.
De vakbondslieden staan op ons te wachten en ze zullen ons escorteren langs de blokkade. Alvorens ze dat doen willen ze nog geld hebben. Cor wordt laaiend waarop de vakbondslieden van het geld afzien.
We kunnen door naar Banjul. De overheid en politie staan ons bij de grensovergang op te wachten en begeleiden ons tot aan de Ferry.
Om 21.30 bereiken we alsnog onze eindbestemming. We hebben dan echter niet ons project in Njawara kunnen bezoeken. Dat gaan we alsnog op een andere dag plannen. We camperen op het terrein van het ressort. De meeste teams kiezen daarentegen voor een bed in het hotel.
Als ook nu blijkt dat de blokkade wel kan blijven aanhouden wordt ons door de ambassade geadviseerd van die locatie weg te gaan. We zijn immers een te gemakkelijk onderwerp in de moeizame onderhandelingen tussen inmiddels Senegal en Gambia. We gaan terug naar een camping nabij het zandpad wat we eerder al hadden willen nemen. We spreken af nog een poging te wagen om via het zandpad Gambia te bereiken. Allereerst moet echter de Yellow cap worden gerepareerd. Die wordt immers nog steeds gesleept en dat is bij 80km zandpad geen doen.
Als we uiteindelijk klaar staan om te vertrekken worden we gebeld met de mededeling dat we de grens over kunnen. Het is dan 18.00 uur.
De vakbondslieden staan op ons te wachten en ze zullen ons escorteren langs de blokkade. Alvorens ze dat doen willen ze nog geld hebben. Cor wordt laaiend waarop de vakbondslieden van het geld afzien.
We kunnen door naar Banjul. De overheid en politie staan ons bij de grensovergang op te wachten en begeleiden ons tot aan de Ferry.
Om 21.30 bereiken we alsnog onze eindbestemming. We hebben dan echter niet ons project in Njawara kunnen bezoeken. Dat gaan we alsnog op een andere dag plannen. We camperen op het terrein van het ressort. De meeste teams kiezen daarentegen voor een bed in het hotel.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
